Lisette Piepers, student aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, deed een onderzoek naar de relatie tussen verschillende huishoudarrangementen en het geluk van werkenden op de Nederlandse arbeidsmarkt.

In het onderzoek wordt de relatie tussen verschillende huishoudarrangementen en geluk onderzocht. Er wordt ingegaan op de wijze waarop iemand het beste zijn of haar leven kan inrichten om gelukkig te worden. Geluk is, volgens Mevr Piepers, niet zomaar iets wat je overkomt maar waar je als individu zelf invloed op uit kunt oefenen. De keuzemaatschappij waarin we leven, zorgt ervoor dat iemand keuzes dient te maken op verschillende levensdomeinen. In dit onderzoek wordt getracht een antwoord te geven op hoe iemand het beste keuzes kan maken op het gebied van familie en werk.

De resultaten geven aan dat, voor zowel mannen als vrouwen geldt dat zij het gelukkigst zijn als ze lid zijn van een ‘twee-oudergezin zonder thuiswonende kinderen’. Voor mannen geldt dat dit arrangement in combinatie met het ‘dubbelverdienerstype’ het gelukkigst maakt. Voor vrouwen maakt het arrangement in combinatie met het ‘anderhalfverdienersmodel’ het gelukkigst.

Bron: http://www.wageindicator.org/main/publications/2012/arbeid-huishouden-en-geluk

Het aantal gezondheidsapps in de iPhone shop zijn al legio en de trend belooft zich nog verder door te zetten dit jaar. Mensen proberen namelijk op allerlei manieren hun fysieke gezondheid te optimaliseren. Met de daarvoor ontwikkelde applicaties en nieuwe technologieën wordt dit tegenwoordig een stuk eenvoudiger. En sterker nog: ze stimuleren dit!

Enige tijd geleden hadden we het op Leefritme.nl al over ‘Jawbone‘, een armband waarmee je tijdens de fitness een aantal kenmerken van je fysieke status kan volgen. Maar deze armband heeft toch een grote zwakte, hij meet namelijk alleen wat je doet tijdens die training. Er wordt op deze manier helemaal geen rekening gehouden met hoeveel en hoe intensief je tijdens de dag bent geweest.

Nu is er een oplossing voor (bijna) al deze onvolkomenheden, en die wordt geboden door de Nike FuelBand. Het is een rubberen armband die iedere beweging registreert die je gedurende de dag maakt doordat de FuelBand je calorie- en zuurstofverbruik meet. Alles wordt ‘gesyncd’ met je iPhone waardoor je je gegevens en prestaties kan delen via sociale netwerksites.

Of je nu loopt, stapt of de trappen oprent: voor alle bewegingen krijg je ‘punten’. Voor meer intensieve bewegingen krijg je zelfs extra punten. Door deze combinatie van spel, beweging en social-mediatoepassingen, zul je zelf sneller geneigd zijn om je gedrag aan te passen omdat je wil winnen van je vrienden: “Als ik de trap neem in plaats van de lift krijg ik drie extra punten … dan heb ik mijn Facebook vriend ingehaald…” en hop, weg ben je op de trap …

Heb jij al ervaring met het volgen van je gezondheid aan de hand van apps of andere technologieën? Laat het ons hier weten!

Lees meer over de Nike FuelBand op : www.nike.com/fuelband/

Voor de één is succes het hebben van meer geld, een grotere auto of meer status. Voor de ander is het een betere relatie, meer plezier in werk of meer ontspanning en vrije tijd. Hoe je ook succes mag definiëren, één ding geldt voor iedereen: succes wordt mede bepaald door hoe je denkt, door de doelen die je kiest en door de juiste focus. Het Leefritme Kenniscentrum geeft op basis van drie  onderzoeken meer inzicht in deze succesfactoren.

Twee studies, gepubliceerd in Personality and Social Psychology Bulletin en Journal of Personality and Social Psychology, leggen uit waar we ons op moeten focussen als we succes willen hebben in ons persoonlijk leven. Ze maken hierbij onderscheid tussen het leggen van de focus op ‘tussentaken’ versus ‘einddoelen’. De ‘tussentaken’ zijn zogenaamde ‘tussenstappen’, die je moet nemen om tot je einddoel te komen. Deze techniek helpt mensen om niet vroegtijdig op te geven, om vooruitgang te blijven maken en gemotiveerd te blijven om ultieme doelen te behalen. De kern van de techniek is te begrijpen wanneer je je referentiekader en focus moet verleggen van de details (de tussentaken) naar het grotere geheel (het einddoel) en omgekeerd.

Éen van de studies, van Houser-Marko & Sheldon (2008), had als hypothese dat de manier waarop we reageren op falen, een belangrijke voorspeller is van succes. Daarom zette Houser-Marko & Sheldon een experiment op. In het experiment analyseerde men hoe mensen reageren op tegenslagen,  en hoe dat beïnvloed wordt door het feit of ze de focus legden op een tussentaak ofwel op hun uiteindelijke doel.

De resultaten geven duidelijk aan dat we bij een lange termijn doel de focus moeten behouden en onderscheid dienen te maken tussen tussentaken en het einddoel:

·         Als je een taak uitoefent, blijf dan denken aan het uiteindelijke doel. Controle over jezelf groeit als je abstract denkt.

·         Wanneer je jouw vooruitgang evalueert, en de kans op falen is groot, houdt dan de focus op je ‘tussentaak’.

·         Bij gemakkelijkere taken, of wanneer het einde in zicht is, moet je je weer focussen op het uiteindelijke doel. Het verhoogt de positieve emotie, laat negatieve emoties slinken en verhoogt gepercipieerde prestaties.

Houser-Marko & Sheldon zagen gelijkenis tussen deze techniek en  de techniek van korte afstand sprinters. Een sprinter focust zich net voor de start van een wedstrijd op de finishlijn. Wanneer het startsein afgaat, focust hij zich op de grond en zijn voeten. Langzamerhand richt hij dan het hoofd op en focust hij weer op het einddoel: de finish.

Toch blijft er nog wel een groot verschil vergeleken met het traject om lange termijn doelen te behalen : ze duren vaak wel langer dan 9.69 seconden.

Je kunt er meer over via deze link: http://www.spring.org.uk/2008/11/getting-big-projects-done-balancing.php)

Als je managers vraagt hoe hun ideale leven er zou uitzien, beelden ze zich meestal een leven in waarin ze hard werken, maar ook waarin ze tijd kunnen vrijmaken: bijvoorbeeld als ze voelen dat het nodig is voor hen zelf of voor hun familie. Ze willen ‘balans’ zoals ze het zelf zeggen. Wat managers eigenlijk bedoelen is dat ze controle willen. En dat is nu net waar wij bij het LRKC ook al een hele tijd in geloven: controle is de sleutel voor een aangenamer leefritme.

Een beetje stress in je leven is meestal niet erg, maar als je jezelf uit balans blijft voelen, kan dit  leiden tot allerlei geestelijke en lichamelijke klachten. Controle geeft je een gevoel van balans omdat je dan zelf kan bepalen hoe je eigen taken en tijd en je sociale leven indeelt. Controle kan dus een positief gevolg kan hebben op je gezondheid en gesteldheid. 

Maar wat is precies het verschil tussen balans en controle?  Het verschil tussen balans en controle is significant, maar valt niet zonder voorbehoud te verklaren. Balans suggereert dat alles even zwaar (of licht) weegt op je leven. Dat zou betekenen dat je ‘persoonlijke leven’ en je ‘professionele leven’ evenveel tijd en energie vragen en krijgen. Desalniettemin wordt ons gevoel van balans toch beïnvloed door meerdere factoren. De taken waar je zelf belang aan hecht en je prettig bij voelt krijgen bijvoorbeeld meer tijd in vergelijking met taken die we niet prettig vinden, ongeacht of ze werk of privé taken zijn.

Controle is iets waar je zelf aan kan werken.  Als we ‘uit balans’ zijn leggen we de schuld vaak bij een ander (je baas, je kinderen, het verkeer). Bij controle daarentegen ben je zelf verantwoordelijk voor je gevoel omdat je zelf kan bepalen wat er gebeurt in je leven. Je bepaalt zelf hoe je met je lichaam, met taken en tijd omgaat. Welke werk- privé tijdsindeling het beste is , bepaal je dus zelf !

Maar wat is precies het geheim om controle te ‘winnen’? In het artikel van Craig Chappel in Fastcompany  krijg je 3 goede tips om controle over je leven te verkrijgen:

1. Zorg voor een goede relatie met het thuisfront; Al te vaak komt stress in ons leven voort uit stress die we ervaren uit een scheefgegroeide  situatie thuis. Zorg er voor dat je toont dat je je gezin en familie graag ziet. Doe iets voor hen, iedere dag. Neem het heft zelf in handen, dan voel je je er nog beter bij.

2. Stop met klagen; Niemand vindt het aangenaam om te luisteren naar iemand die de hele dag klaagt over hoe druk het wel is. Investeer je energie beter in iets positiefs.

3. Zeg ‘nee’ op strategische momenten; Het beste moment om controle te nemen over een taak is voordat je de taak aanvaardt. Pas wanneer je de taak aangenomen hebt, dalen je onderhandelingskansen en -mogelijkheden.

Voor meer tips over controle over jouw persoonlijke leefritme raden we je aan de myRhythm tool te gebruiken.

De organisatie ‘Massive Health’ ontdekte dat ons lichaam ons doorgaans niet de juiste feedback kan geven over wat, hoe veel en hoe vaak we eten. Het bedrijf probeert daarom, aan de hand van een experimentele app “The Eatery”, de dagelijkse eetgewoontes van mensen in kaart te brengen. Deze app  is bijzonder goed ontworpen op zowel visueel ontwerp als op waardevolle content. Massive Health is dan ook een groot data bedrijf dat een expertise heeft in het verbinden van een heleboel data die ze van jou en van je vrienden krijgen.

Zo begin je door van alles wat je eet een foto te nemen met je iPhone en creëer je een zogenaamd ‘eetdagboek’. Een ‘eetdagboek’ is een veelgebruikt hulpmiddel om mensen er bewust van te maken hoe veel en hoe vaak ze eigenlijk eten. Wat deze app extra doet, is deze informatie verzenden naar je sociale netwerk en hen vragen om feedback. Je geeft zelf aan of je denkt dat wat je gaat eten al dan niet gezond is, en laat je eveneens je netwerk hierop een score geven. Na een week kan je terugkijken om trends in jouw voedingspatroon te ontdekken. Bedoeling van de app is dat je wekelijks verandering en natuurlijk verbetering aanbrengt in je gewoonten. Na verloopt van tijd krijg je zelf ook een beter inzicht in de mate waarin bepaalde voeding al dan niet gezond is.

Het neemt natuurlijk allemaal wel erg veel tijd in beslag, zeker als je maar even een klein koekje wil eten. Desondanks zijn dit vaak net die snacks zijn die je te dik maken. Wij zijn benieuwd naar het uiteindelijke resultaat. 

The Eatery: Massive Health Experiment #01 from Massive Health on Vimeo.

Bron: http://www.fastcodesign.com/1665700/massive-health-iphone-app-gets-you-to-eat-better-using-the-crowds-iq

In ons land begint Het Nieuwe Werken inmiddels heel aardig in te burgeren. Maar hoe staat het ervoor met de werk- privé balans in de rest van Europa en Noord Amerika? De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OECD) heeft een onderzoek gedaan naar de work-life balance van de 34 OECD lidstaten. En wat blijkt, Nederland is aardig op weg met een derde plek in de work-life balance index top 10.

Bij de beoordeling hield OECD hield rekening met drie criteria:

1.    de tijd besteed aan persoonlijke activiteiten

2.    de arbeidsparticipatie van vrouwen met kinderen tussen de 6 en 14 jaar

3.    de gemiddelde duur van de werkdag
(het aantal mensen dat meer dan 50 uur werkt)

Er zit een logica achter deze criteria: kinderen met één werkende ouder maken drie maal meer kans om in armoede te leven dan kinderen waarvan beide ouders werken. Uit eerdere studies blijkt ook dat hoe meer tijd men spendeert aan werk, hoe meer men wordt blootgesteld aan stress, ziektes en onveilige situaties op het werk.  De OECD probeert mensen daarom bewust te maken van een goede work-life balance omdat zij geloven dat evenwicht tussen werk en vrije tijd de mentale en fysieke gezondheid bevordert.

Uit het onderzoek blijkt dat Noordelijk Europese landen het best scoren op niet te lang overwerken. In Nederland en Zweden werken volgens het onderzoek slechts 0.01 procent van de mensen regelmatig langer dan 50 uur per week.

Voor werkende moeders is Denemarken het beste land. Hier gaat 78 procent van de moeders weer aan het werk als de kinderen naar school gaan. Aan de andere kant van het spectrum bevindt zich Turkije, waar slechts 24 procent van de moeders een betaalde baan heeft.

Wil je meer tijd voor jezelf? Verhuis dan naar België. De Belgen hebben 16.61 uur per dag voor henzelf wat ruim boven het gemiddelde ligt van de OECD van 15.46 uur.

Maar hoe presteert de VS het in vergelijking met de Europese landen? Het goede nieuws is dat de werkgelegenheid onder de werkende moeders in de VS meer dan 73 procent is wat 6 procent hoger is dan het OECD-gemiddelde. Maar als het gaat om uren op het werk, blijken Amerikanen met 1768 uur per jaar, ruim boven het gemiddelde liggen van de OECD.

Gemiddeld werkt men in de OECD-landen van werken 1739 uur, of 217 werkdagen per jaar, en besteedt men 64 procent van hun dag aan vrije tijd en persoonlijke activiteiten.

Hieronder vindt u de top tien van landen met de beste work-life balance volgens de OECD.

1. Denemarken
2. Noorwegen
3. Nederland
4. Finland
5. België
6. Zwitserland
7. Zweden
8. Duitsland
9. Portugal
10. Frankrijk
 

Lees meer over de wellbeing index: http://www.oecd.org/document/35/0,3746,en_2649_201185_47837411_1_1_1_1,00.html

Het boek: http://www.oecdbookshop.org/oecd/display.asp?sf1=identifiers&st1=9789264121164

We hebben al veel onderzoek beschreven en gedaan over het stijgende geluk dat medewerkers in een organisatie ervaren wanneer ze zelf hun werk kunnen invullen, en wanneer ze dit tijd- en locatieonafhankelijk mogen doen.

Maar Timothy D Golden van het Rensselaer Polytechnic Institute en Allan Fromen van GfK deden onderzoek naar de effecten van verschillende managerstijlen op werknemers. Meer bepaald onderzocht men het geluk en de tevredenheid die werknemers ervaren bij (1) managers die regelmatig op kantoor werken, bij (2) managers die vaak telewerken en aldus slechts af en toe op kantoor langskomen, en bij (3) managers die enkel ‘virtueel’ bestaan, die maw nooit op kantoor komen.

Ze ondervroegen in totaal 11059 respondenten/ ‘ondergeschikten’  over deze 3 managerswijzen (traditionele, telewerkers en virtuele managers). De focus van het onderzoek ging naar de gevoelens van de medewerkers en hun werkervaringen.

De resultaten waren opvallend: werknemers / ondergeschikten van een ‘traditionele manager’ ervaren hun werk als positiever dan diegenen die een telewerkende of een ‘virtuele’ manager hebben.

‘Managing by walking around’ blijft maw iets waar je nog steeds mee kan ‘scoren’ op de werkvloer.

Bron: http://hum.sagepub.com/content/64/11/1451

De laatste maanden zagen we voorbeelden van verschillende elektronische toestellen die eenvoudig ook door ouderen gebruikt kunnen worden. Daarnaast ontstonden er ook technologieën om verplegers te helpen om patiënten te monitoren.

Memo brengt nu deze beide elementen samen in één toestel. Memo is een tablet die door verplegers gepersonaliseerd kunnen worden om zo mensen met geheugenstoornissen te helpen met het onthouden van belangrijke informatie. 

De tablet werd ontwikkeld door een team van gereontologen als een eenvoudige oplossing voor de dagelijkse stress door problemen met het korte termijn geheugen van patiënten.

Het unieke aan deze tablet is dat men helemaal geen kennis nodig heeft van computers. Daarnaast kunnen er kenmerken toegevoegd of verwijderd worden, afhankelijk van hoe vlot de patiënt is met technologie.

Het basismodel toont de huidige tijd en datum. Reminders en berichten kunnen gepost worden door familie en verplegers via een beveiligde verzorgers-website. Deze reminders verschijnen op het juiste moment op de tablet van de patiënt. Voor meer geëvolueerde gebruikers zijn er ook apps zoals een kalender, een agenda, weersvoorspellingen, een telefoonlijst, herinneringen om medicatie in te nemen en foto albums. Belangrijk is tevens een ‘help knop’ die verplegers en familie direct alarmeren per sms en email wanneer de zorgbehoevende hier op klikt.

Wanneer Memo niet meer nodig is om hulp te geven aan een behoevende, kan men de originele Android programmering herstellen waardoor het toestel opnieuw een ‘gewone tablet’ wordt.

Zo kunnen verplegers en familie zowel hun eigen leefritme als dat van de patiënten optimaliseren. Welke andere manieren kennen jullie die afstand kunnen assisteren bij dienstverlening aan hulpbehoevenden? We horen het graag!

Website: www.memotouch.com
Contact: www.memotouch.com/Contact.aspx

Bron: http://www.springwise.com/health_wellbeing/customizable-tablet-assist-elderly-memory-difficulties/

Apps die je helpen je nieuwjaarsvoornemens vol te houden.

Allereerst wenst het leefritme kenniscentrum team je het allerbeste voor het nieuwe jaar. Kracht, flexibiliteit, gezondheid, focus, veel nieuwe en heldere ideeën.

Wij zullen ook dit jaar weer onze best doen om je zoveel mogelijk goede tips en tools te geven om je leefritme te bewaken en daardoor bij te dragen aan je geluk.

Eén van de eerste dingen waar we in het nieuwe jaar soms mee worstelen is de teleurstelling als we onze goede voornemens niet waarmaken. In een vorig artikel schreven we reeds hoe je wilskracht kan trainen en zo je nieuwjaarsvoornemens kan volhouden. Mocht je toch nog wat extra hulp nodig hebben, dan hebben we hier een aantal apps die je slaagkansen vergroten en je voornemens tot een succes kunnen leiden.

Omdat de meeste voornemens toch meestal gaan over vermageren en sporten en over het stoppen met roken en drinken’, beschrijven we hier 3 apps die je daarbij kunnen helpen. Maar er zijn er natuurlijk nog veel meer te vinden in de verschillende app stores.

Livescape: Gezonder eten, vermageren en meer bewegen

Livescape houdt een heleboel gegevens bij waardoor je je gezondheid in eigen handen kan nemen. Een grip uit de data die je een algemeen beeld van je gezondheid geven aan de hand van deze app:

·         je gewicht

·         het aantal calorieën dat je eet

·         nutritionele waarde van wat je dagelijks eet en drinks (door de labels in te scannen van de producten die je consumeert, weet Livescape hou nutritioneel jouw eet- en drinkpatroon is).

·         je vetpercentage

·         je bloeddruk

·         je stress niveau

·         je gemoedstoestand

·         je bewegingen, zowel wat betreft de hoeveelheid als de  intensiteit

http://livescape.mobi/

Don't Break the Chain: gemotiveerd blijven en voornemens volhouden

Deze app is eigenlijk een gewone kalander die bijhoudt hoe lang je een voornemen om iets (niet) te doen reeds volhoudt. Alle dagen waarop je je voornemen volgehouden hebt, worden ingekleurd in het rood. Door het zien van deze ingekleurde vakjes word je aangemoedigd de ketting niet te verbreken. De interface is erg gemakkelijk en de app kan geïntegreerd worden met iGoogle en Google Chrome.

http://dontbreakthechain.com/

Quits: Stoppen met slechte gewoontes

Stoppen met roken, minder of geen alcohol meer drinken, minder geld uitgeven, …

Quits is een eenvoudige app die bijhoudt hoe lang je reeds met je slechte gewoonte bent gestopt, en hoe veel geld je daar reeds mee uitspaarde.  

http://www.windowsphone.com/nl-NL/apps/53ef8a84-5888-4f31-97c2-633172efb2d0

Aan de hand van ons ‘social leefritme dashboard‘ krijg je -na koppeling aan je social media- een mooi overzicht van jouw leefritme. Op elke ‘widget’ ligt een link naar de uitkomst van verschillende onderzoeken. Wie veel gaat sporten, voelt zich beter in zijn/haar vel. Een goede relatie draagt bij tot het algemene geluk, en wie vaak met het openbaar vervoer reist, heeft meer stress dan mensen die met de fiets naar het werk gaan. ‘Dat is geen verrassend nieuws’ zoals Emma vermeld op haar blog  http://emmablogt.wordpress.com/2011/12/18/social-leefritme/, maar wel “ideaal om mijn goede voornemens uit te trekken. Zeker wanneer je bekijkt dat ik 0 keer sport in de maand, en mijn ontspanning -met grote voorsprong- winkelen is. Auwtch…”

Wie de film Hugo van Martin Scorsese gezien heeft weet dat het aanknopen van (emotionele) relaties met robots en machines al decennia lang een onderdeel is van hoe wij leven. Op zijn minst hebben allemaal al wel eens gevloekt op onze auto of hebben we hem een koosnaam gegeven. Hoe slimmer deze machines worden, hoe makkelijker het lijkt om er emotioneel mee betrokken te raken. In 2012 lijkt met de doorbraak in AI (artificiële intelligentie) daarbij een nieuwe dimensie aan te komen.

Er is al veel gesproken over artificiële intelligentie, maar het ziet er naar uit dat deze technologie in 2012 pas echt zal doorbreken. Computers zullen in de toekomst niet alleen menselijk lijken, ze zullen ook echt voor ons zorgen. Machines zullen niet gewoon machines zijn die met ons redeneren en praten. We zullen machines krijgen die ons begrijpen en die kunnen anticiperen op onze belangen en op onze wensen.

Het enige wat deze ontwikkeling nog tegen houdt, is dat momenteel computersystemen nog niet zelfstandig genoeg zijn, ‘onzeker’ en dat ze veel zorg vragen.

Machines zijn ‘onzeker’ omdat ze ons voortdurend om bevestiging vragen. We kennen inmiddels allemaal de vragen van onze computer zoals “Bent u zeker dat u dit document wilt verwijderen?”; “Verbind met deze wifi-spot?” ; “Download deze driver?”

Daarnaast vergen machines vandaag ook ontzettend veel ‘zorg’. Zo moeten batterijen opgeladen worden, ze moeten energie krijgen, bereik hebben, paswoorden. Ze vragen zo veel zorg en bevestiging dat, als onze machines ‘mensen’ zou zijn, we hen (negatief) zouden omschrijven als ‘iemand die erg veel aandacht nodig heeft’. In zulke mate zelfs dat we er zouden over denken niet langer met deze persoon te engageren. En dit aandachtsprobleem zal enkel groter worden wanneer we nog meer toestellen krijgen!

Gelukkig mogen we in 2012 de komst verwachten van computers die zich meer bewust zijn van hun omgeving (locatie) en van de specifieke situatie (context) waarin de gebruiker zich op een bepaald moment bevindt.

Zo verwachten we bijvoorbeeld technologieën die begrijpen wanneer ze van netwerk moeten veranderen, en dat ook doen zonder bevestiging te vragen. Zo zal je bij een voice over IP call geen netwerk verliezen en zal de call dus niet onderbroken worden. Een ander fantastisch voorbeeld is dat camera’s zullen weten hoe ze (ons) het best kunnen fotograferen. Ook zullen er meer slimme toestellen komen die onze belangen en interesses kennen om ons zo optimaal te kunnen plezieren.

Dit betekent dat we kunnen uitkijken naar interacties met digitale machines die intuitiever worden, zodat onze relatie met machines menselijker en spontaner wordt. En zo hoef je zelf minder hard te werken om de relatie in stand te houden!

Lees meer op :

 http://www.bbc.co.uk/news/technology-16367039?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

Zoals Eva de appel al niet kon niet weerstaan, zien we dat zelfbeheersing nog steeds erg moeilijk is voor de meeste mensen. We drinken en eten te veel, nemen niet genoeg lichaamsbeweging, laten ons verleiden tot ongepaste relaties en zijn verslaafd aan smartphones. Volgens sommige schattingen zouden we iedere dag ongeveer 4 uur aan verleidingen blootgesteld worden (tv kijken ipv sporten, chocolade eten ipv een appel, Facebook checken ipv doorwerken). Hoewel veel van deze verleidingen ons direct bevrediging geven, werken ze vaak wel onze lange termijndoelstellingen tegen (fit worden, slank blijven, productief zijn)!

Wilskracht krijgt vorm door drie aspecten: regelmaat, motivaties & aspiraties en training. Met het nieuwe jaar in zicht en de bijhorende lijstjes boordevol ‘goede voornemens’, gaan we in dit artikel dieper in op hoe we die ‘korte termijn-verleidingen’ kunnen weerstaan. Daarnaast bekijken we wat voor wilskracht we nodig hebben en hoe we wilskracht kunnen kweken.

Immers, wie zichzelf beter kan controleren, heeft doorgaans ook een meer begerenswaardig leven: relaties lopen vlotter, men heeft meer zelfvertrouwen, een grotere emotionele tevredenheid. Kortom, zelfcontrole lijkt dus beslissende factor voor een succesvol leven.

Regelmaat brengt extra wilskracht

John Tierney en Roy Baumeister, schrijvers van het boek ‘Willpower. Rediscovering the greatest human strength’, voerden onderzoek uit naar wilskracht. De resultaten zijn erg interessant en stellen dat mensen die impulsen beter kunnen onderdrukken, veel structuur in hun leven hebben. Maar wat bepaalt iemands karakter? Komt structuur voort uit wilskracht zoals we zo vaak denken, of komt wilskracht voort uit structuur?

De onderzoekers voerden verschillende experimenten uit om ‘wilskracht’ echt te doorgronden. Uit deze onderzoeken bleek telkens dat hoe meer regelmaat je in je leven en in dagelijkse handelingen hebt, hoe meer energie je over hebt voor andere zaken. Het gevolg is dat je meer wilskracht kan steken in het streven naar ‘nieuwe’ gewoontes of streefdoelen. De onderzoekers concludeerden dat je het beste routines kan ontwikkelen als je jezelf beter wil controleren en grip wil krijgen op je leefritme. Regelmaat zorgt er immers voor dat je wilskracht spaart om je te beschermen tegen andere verleidingen. Routineuze handelingen zijn gedachteloze handelingen waar je geen discipline te hebben: je doet ze gewoon.

Wilskracht is dus niet, zoals we altijd al dachten, een karaktertrek. Het is daarentegen iets wat we allemaal kunnen ontwikkelen door orde en regelmaat in ons leven te brengen. John Tierney en Roy Baumeister herkenden ditzelfde proces bij gevangenen en overlevenden van rampen. In de uitzonderlijke omstandigheden waar deze mensen in leven, houden regelmaat en structuur de gevangenen en overlevenden op het rechte pad. Orde faciliteert  oor hen de wilskracht om te overleven.

Motivaties en aspiraties als stimulans voor wilskracht

Behalve orde en regelmaat, is er ook zoiets als motivaties en aspiraties: als het verlangen om iets te bereiken maar groot genoeg is, dan lukt het best. Ook al had je al een hoop wilskracht verbruikt door andere impulsen te weerstaan

Training,  een derde belangrijk aspect in de ontwikkeling naar meer wilskracht.

In een van de onderzoeken die Baumeister uitvoerde, mochten proefpersonen eerst een aantal uren niks eten. Daarna werden ze uitgenodigd aan een tafel waarop een schaal met chocolaatjes stond, en een andere schaal met radijsjes. Eén groep mocht enkel van de radijsjes ‘snoepen’, de andere groep mocht kiezen uit de twee schalen. Daarna werden alle proefpersonen uitgenodigd om een ingewikkelde puzzel op te lossen, zogezegd om hun intelligentie te meten. In werkelijkheid echter werd hun wilskracht getest door te analyseren of en welk verschil er zou bestaan tussen de groep die al wilskracht had moeten aanwenden om geen chocolaatjes te eten, en de groep die nog geen wilskracht had verspild. 

Uit de resultaten lezen we dat diegenen bij wie hun wilskracht al op de proef was gesteld, veel sneller op hielden met de puzzel te proberen op te lossen. Is wilskracht dan ‘uitputtelijk’?

Bij een ander experiment liet Baumeister één groep proefpersonen bewegings- en uitdrukkingsloos naar een film kijken. Een andere groep mocht ‘gewoon’ naar de film kijken. Hierna kregen beide groepen een creatieve schrijftaak waarbij ze een einde moesten verzinnen aan een kort verhaal. Direct daarna werden ze door één van de onderzoekers gekleineerd doordat die minachtend vroeg “of ze zo veel tijd nodig hadden gehad voor zo een saai einde van het verhaal”. Om in te schatten hoe agressief de twee testgroepen waren tegenover deze onderzoeker, vroeg men de proefpersonen naderhand de onderzoeker te evalueren. Hiermee zou men de academische positie van de onderzoeker herevalueren. Uit de resultaten kwam duidelijk naar voor dat de proefpersonen die zichzelf eerst hadden moeten controleren door bewegings- en uitdrukkingsloos naar een film te moeten kijken, zichzelf nu veel minder onder controle konden houden dan diegenen die nog niet gevraagd was om zelfcontrole uit te oefenen. De evaluaties van de eerste groep waren dan ook veel negatiever dan die van de tweede groep. Ook hier lijkt het alsof er niet genoeg wilskracht meer over bleef bij de groep die zichzelf al had moeten controleren tijdens de film.

Het uitoefenen van zelfcontrole vergt een serieuze inspanning. Baumeister ontdekte dat het uitoefenen van zelfcontrole niet alleen inspanning vereist, maar dat de capaciteit om controle uit te oefenen, uitputbaar is. Baumeister vergelijkt zelfcontrole met een spier: een spier raakt vermoeid en verzuurt, en heeft dan rust en tijd nodig om weer te herstellen. De capaciteit van een spier kan echter versterkt worden door veelvuldig te trainen. Zo gaat het ook met zelfregulatie: als je reeds twee keer hebt kunnen weerstaan aan een bepaalde impuls, zal je geen ‘mentale energie’ meer hebben om ook een derde verleiding te weerstaan. Maar ook training van zelfcontrole kan de capaciteit tot zelfcontrole vergroten, zodat je ook die derde verleiding kan weerstaan.

Het succes van zelfcontrole hangt natuurlijk niet enkel af van de wilskracht die je nog over hebt nadat je reeds wilskracht hebt moeten gebruiken voor een andere verleiding. Zo kan je proberen de aandacht te verleggen op iets anders, en daardoor de verleiding vergeten.

Bij het aankweken van (training)routines moet je jezelf wel beheersen, maar wanneer je iets ‘gewoon’ bent, is er van zelfcontrole eigenlijk geen sprake meer. Zo is het bijvoorbeeld moeilijk om te starten met sport, maar eens je het gewoon bent om 3x per week te gaan hardlopen, gaat het vanzelf. Gevolg? Je spaart wilskracht voor andere belangrijke zaken.

Je moet wel steeds alert blijven voor verlies van zelfcontrole. Immers, dit gebeurt quasi ongemerkt. Het enige wat verandert is dat we gevoelens intensiever gaan ervaren volgens Baumeister en Tierney. Iets wat op zich ook wel kan bijdragen aan je geluksgevoel natuurlijk, maar daar gaan de onderzoekers niet op in.

Vrijheid = keuze?

Gewoontes, rituelen zijn dus noodzakelijk om je leven te structureren. Als je gewoontes introduceert in je leven, verminder je de keuzes die je moet maken in je leven. Maar er blijven steeds genoeg verleidingen en opties over om de wilskracht die je hebt gespaard, in te zetten.

Maar beperken routine en structuur je leven en je vrijheid niet? Is het leven dan nog wel leuk? Je kan jezelf ook afvragen of we wel zo veel vrijheid hebben en of we wel echt zelf kunnen beslissen over de keuze tussen 100 verschillende televisieprogramma’s of sporten, tussen 12 verschillende koffiekoeken en 20 heerlijke bonbons of een stuk fruit. Als je geen wilskracht hebt om nee te zeggen en slaaf bent van je verleidingen, ben je dan wel echt vrij? Kan je dan spreken van je eigen beslissingen en autonomie?

Besluit

We kunnen besluiten dat je zal moeten kiezen en focussen op een beperkt aantal goede voornemens. Kies je doelstellingen met zorg. Als er té veel leefritme-veranderingen op je lijstje staan, heb je té veel wilskracht nodig. Als je niet de tijd neemt om daarvoor te trainen en langzamerhand structuur in je leven te brengen, ben je gedoemd (opnieuw) te mislukken in het naleven van je nieuwjaarsbeloften.

We worden vandaag meer verleid dan ooit. Maar we hebben ook een veel grotere kennis en meer tools ter beschikking die ons in staat stellen ons leven te controleren en te beheersen. Het Leefritme Kenniscentrum biedt informatie en tools aan op de website die je in staat stellen meer grip op je leven te krijgen:

·         myRhythm (een tool voor individuen en een tool voor bedrijven)

·         e learnings mobiel werken, time management (voor jonge ouders) en vitaal & energiek

·         sociaalleefritme.nl

Wij van het Leefritme Kenniscentrum wensen je alvast veel succes, en voor dit jaar ook veel wilskracht! 

Iedereen kent wel iemand die (nog) geen account heeft op Facebook. Vreemd toch?! Maar er zijn nu ook steeds meer Amerikaanse jongeren die bewust kiezen om hun account af te sluiten. ComScore geeft aan dat het aantal Amerikanen dat Facebook bezocht in het afgelopen jaar maar met 10% is gegroeid, terwijl dat een jaar eerder nog meer dan 50% was.

Er zijn verschillende redenen waarom mensen (niet langer) een profiel willen op Facebook. Enerzijds zijn zij ongerust zijn omwille van privacy issues. Vooral nu men meer en meer de vraag krijgt van ‘derde’ partijen om hun Facebook gegevens te gebruiken. Anderzijds zijn er natuurlijk een heleboel mensen die het allemaal nonsens en tijdverspilling vinden om te lezen wat anderen eten vandaag, waar ze dat doen en met wie.

Maar wat we tegenwoordig  van deze Amerikaanse jongeren horen is nieuw: zij menen dat het oorspronkelijke idee, dat Facebook vriendschappen hechter maakt, helemaal niet klopt. Facebook geeft hen eerder het gevoel minder dicht bij vrienden te staan. Bijvoorbeeld, omdat zij enkel nog hun foto’s en updates zien, maar geen fysiek contact meer hebben met hen en daardoor ook geen diepere of intieme conversaties.

Bij Facebook zelf zijn ze er zich van bewust dat nooit iedereen zal aanhaken. In plaats daarvan focussen ze zich op de huidige gebruikers en hoe ze die langer en veelvuldiger op hun site kunnen kunnen laten navigeren. Zodoende hoopt Facebook mensen een zinvolle, vrije en plezierige tijd te kunnen aanbieden.

Diegenen die weerstand bieden aan Facebook beseffen best dat ze wel wat missen door niet op de sociale netwerksite rond te kijken. Zo missen ze geboortes en feestjes. Maar dit kan niet op tegen de tijd die je terug krijg om echt met je vrienden iets samen te doen, in de fysieke wereld, face to face.

Vrienden zijn echter niet altijd blij met een ander zijn weerstand en ze begrijpen het ook niet. ‘Weigeraars’ worden vaak gestalkt met uitnodigingen om toch maar een account aan te maken en zo vrienden te worden.

Bovendien is het niet hebben van een Facebook account een hot topic en bron van hevige, doch vermakelijke conversaties met vrienden tijdens een avondje uit. Als je geen enkele account hebt op geen enkele sociale netwerksite gaat men zich zelfs vragen stellen: wat is er mis met die persoon, wat wil hij of zij per se geheim houden? Kortom, het vergt behoorlijk wat moed en energie om niet mee te doen!

Heb jij nog een andere reden om al dan niet mee te doen op Facebook? Laat het ons weten!

Aritkel gebaseerd op: express.be en NYtimes

Hoe vaak gaan we uit eten, hoe reizen we naar ons werk en hoe laat zijn we wakker?

Deze informatie en meer is vanaf vandaag in één oogopslag te bekijken op het Leefritme Dashboard, een persoonlijk overzicht van ieders leefritme op basis van gegevens van Facebook, Twitter en Foursquare.

De trein die weer eens vertraging heeft, een uit de hand gelopen kroegentocht met vrienden of je wekelijkse hardlooprondje door het bos. We delen vandaag de dag een groot deel van ons leven op sociale netwerken. Het Leefritme Dashboard maakt een koppeling tussen veel van deze gegevens en presenteert deze op laagdrempelige wijze op www.socialleefritme.nl. Bezoekers die toestemming geven hun Facebook-, Twitter- of Foursquare-account te koppelen, zien in no time op hun persoonlijke dashboard hoe vaak ze de afgelopen maand gesport hebben, in welk land hun verste vriend woont en hoeveel kilometer ze die dag gereisd hebben. Verder bevat het dashboard een aantal gimmicks, zoals bijvoorbeeld een scorebord dat het verschil laat zien in het aantal tweets per uur over koffie en thee. Leuk om te zien en leuk om te delen.

management team | 07 dec 2011 | Marjolein Niestad

http://www.mt.nl/90/53699/management/ontspannen-werken-in-de-24-7-economie.html

Thuis of in het weekend werken wordt steeds normaler. Maar hoe voorkomen we dat zondag hetzelfde voelt als maandag?

Prof.dr. Marli Huijer, hoogleraar Filosofie, schreef hierover een interessant boek:  “Ritme. Op zoek naar een terugkerende tijd.”  Ze wijst in het boek op het belang en de betekenis van gezamenlijke leefritmes. Immers, volgens haar kan de teloorgang van gezamenlijke ritmes oorzaak zijn van een ontwrichte maatschappij, iets wat leidt tot wanorde, gejaagdheid en stress.

Het boek brengt de ritmes in kaart die ons leven bepalen. Wat is ritme, waar komen ritmes vandaan en waarom werken ze ordenend? Interessant is tevens dat ze op zoek gaat naar hoe we nieuwe leefritmes kunnen ontwerpen die beter aansluiten bij de eisen van de huidige samenleving. Lees de tips in haar boek en kom op maandag  12 december 2011 naar De Rode Hoed in Amsterdam waar ze in discussie treedt over hoe we het beste met tijd omgaan.  Ook het Leefritme Kenniscentrum is daarbij aanwezig.

Lees ook: 

http://www.marlihuijer.nl/

Mail naar info@leefritme.nl met als onderwerp 'gratis sleeve' en maak kans op een Ikku sleeve die je laptop beschermt. 

Geef verder ook aan welke kleur je verkiest (grijs, lichtblauw of donkerblauw) en welk formaat je voorkeur geniet (13 of 15 inch). 

In maart 2012 maken we de winnaars bekend. Als jij bij de winnaars bent contacteren we je ook persoonlijk. 

We gebruiken steeds vaker mobiele technologieën voor het werk. Uit onderzoek van Ipass blijkt dat we ook erg productief en efficiënt zijn wanneer het op mobiel werken aankomt. Het onderzoek werd uitgevoerd in oktober 2011 bij werknemers in verschillende leeftijdsgroepen. Meer dan 2300 respondenten uit meer dan 1100 bedrijven, wereldwijd, namen deel.

Uit het onderzoek blijkt dat mobiele werknemers van vandaag een vitaal en belangrijk onderdeel zijn van bijna ieder bedrijf. Hun inzet is uitstekend en ze gebruiken mobiele technologie echt als een productiviteitsbooster.

 De belangrijkste bevindingen zijn als volgt:

·         Gemiddeld werken mobiele werknemers per jaar 240 uur meer in vergelijking met hun collega’s die op kantoor werken.

·         13% gelooft dat de mobiele werkomgeving een negatieve impact heeft op de gezondheid omdat men aangeeft minder te slapen en minder te doen aan sport door het werk. Precies 50% geeft echter aan dat mobiel werken en de flexibiliteit die hierdoor wordt gecreëerd, bijdraagt aan een betere gezondheid!

·         Mobiele werknemers ‘verliezen’ slechts 28 minuten per dag aan kleine ‘technologische zaken’.  (zoals het afhandelen van werkmails, technische moeilijkheden maar ook het bezoeken van social media sites).

·         58% van de bedrijven geven smartphones aan hun medewerkers.

·         42% van de mobiele werkers laten hun laptop op kantoor en gebruiken een smartphone of tablet wanneer ze ’s avonds of tijdens het weekend werken.

·         Mobiele werknemers mogen dan wel de klok rond werken, ze nemen ook regelmatig een pauze. Een ‘Facebook check’ vervangt de ouderwetse ‘rookpauze’, maar dan zonder de schadelijke gezondheids effecten.

Daarnaast heeft de stijgende invloed van mobiele technologieën voor het werk als gevolg dat steeds meer mensen zich afhankelijk voelen van deze mobiele techniek. De meerderheid van de respondenten geeft aan zich verloren voelen zonder een smartphone of Ipad. Bovendien hebben ze de behoefte om constant op zoek te gaan naar nieuwe en betere apparaten om hun job nog efficiënter uit te kunnen voeren.

Ben jij ook een mobiele werknemer? Volg de cursus mobiel werken op leefritme.nl voor meer productief, effectief en efficiënt werken EN voor een beter leefritme.

http://www.leefritme.nl/nl/pagemanager/elearnings.html

Bron artikel:

http://mobile-workforce-project.ipass.com/cpwp/wp-content/uploads/2011/11/ipass_mobileworkforcereport_q4_2011.pdf

 http://www.fastcompany.com/1799122/solomo-social-location-mobile-technology-future

Het Nationale Werkplek Onderzoek tracht meer inzicht te verwerven in de ervaringen en wensen die werknemers hebben ten aanzien van hun werkplek. Het onderzoek richt zich op zowel (de inrichting van) de werkplek als op de ervaringen rondom het werkzame leven.  Uit de editie 2011 leren we het volgende:

De Nederlandse werknemer wil vooral werken in een omgeving waar persoonlijk contact met collega’s voorop staat. Menselijk contact en waardering geeft mensen het grootste geluksgevoel op het werk.

Het Nieuwe Werken ten spijt verkiest 64% van de ondervraagden een vaste werkplek in plaats van een flexibele werkplek. Verder vindt men het nog steeds belangrijk om de werkplek persoonlijk te maken (47%).

De inrichting van de werkomgeving is ook van groot belang voor de werksfeer (87%). Toch krijgt de inrichting van de werkomgeving een laag cijfer, namelijk een gemiddelde van 6,6. Daarbij komt dat 32% van de ondervraagden aangeeft dat de werkomgeving ze niet uitdaagt. 

Het verbeteren van de luchtkwaliteit wordt door 40% gekozen als belangrijkste verbeterpunt in de werkomgeving. Daarna worden meubilair (31%) en ontspanningsmogelijkheden (30%) genoemd.

Bron: http://www.newnews.nl/de-werkende-mens/het-nationale-werkplekonderzoek-2011/aandacht-gevraagd-voor-solide-basis-in-nederlandse-werkomgeving

Wil je meer weten over het leefritme van jouw organisatie? Doe de myRhythm test! http://www.psilogy.net/myrhythm/?comp

Het Nieuwe Werken is niet alleen voor kantoorpersoneel een hot topic. Ook mensen die in een ploegensysteem werken willen graag meer flexibel aan het werk. Zo is er ook bij hen bijvoorbeeld, door toenemende vergrijzing en personeel dat langer wil of moet doorwerken, de wens ontstaan om deeltijd te werken. Maar organisaties die met een ploegensysteem werken lopen vaak tegen diverse knelpunten aan met betrekking tot het flexibiliseren van de bedrijfsprocessen. Op de afvalverwerkingafdeling van Attero (locatie Wijster) heeft men daar een oplossing voor gevonden. Onder begeleiding van Déhora Consultancy Group heeft men een project ontwikkeld waarbij, na een inventarisatie van wensen over arbeidstijden, een groep van acht medewerkers in een zogenaamde 'flexibele schil' is ingedeeld. Binnen deze flexibele schil is er geëxperimenteerd met zowel aangepaste werktijden als verschoven diensten.

Wat blijkt? Na een jaar is 83% van de medewerkers tevreden over de oplossing van de flexibele schil. Het rooster sluit goed aan bij de wensen van de medewerkers. Door de flexibele schil werkt men nu met alle ploegen samen in plaats van in een vaste ploeg. Dit wordt als prettig ervaren. De taken en de mogelijkheid om werkzaamheden te verschuiven zijn in kaart gebracht. Er vinden nu meer werkzaamheden in ochtend, middag en avond plaats en minder in de nacht. Behalve de werknemerstevredenheid, is ook de arbeidsproductiviteit gestegen.

Het project wordt gezien als een goed voorbeeld van sociale innovatie en kreeg daarom Europese subsidies.
 

Bron:  

http://www.persberichten.com/persbericht.aspx?id=67309

http://www.agentschapszw.nl/projecten/flexibele-schil-vijfploegenrooster-attero